Blog

Crazy ones

Here’s the idea: PA*[AI|1] + LC = Continuously adapting administration.

Where
PA is of course Process Analysis, (greatly) enhanced with AI or not,
LC is Low Code, like these guys and gals do,
And the rest, well, when some system finds out on its own when and how to adapt procedures and processes previously baked rock solid into ERP [I mean, accounting] behemoths, it will be perfectly aligned with all the business that takes place out there outside of the system so all the bookkeeping that flows through it, will perfectly reflect actual business done.
All will be happy. Except maybe the accountant(s) that panic [no, certainly not picknick] over their own irrelevance re that all since the system is fully transparent to e.g., stock analysts, for the latters’ own slicing and dicing. Full transparency, taking away agency problems that created accountancy, as an agency problem squared.

You don’t believe me, do you? You think I care, don’t you?

Oh, and:

[Heck, was it this room or the other one ..? Quite a difference; Philly PA]

Cultuur in de Kamer

Dat klinkt zo eng als het is.

Enne, nu de paaseitjes alweer allang in de winkels liggen (jawel), is het wellicht goed te bedenken dat de <titel>-referentie ook pertinent strijdig is met de feiten:

We leven niet in een judeo-christelijke cultuur.

Dit naar aanleiding van de observatie dat de Jumbo(s) op Eerste Kerstdag open waren. En zowat alle andere winkels, de überkapitalistiese, op Tweede. Zondag is ‘erger’ dan wat vroeger een doordeweekse maandag was met sluiting voor inventarisatie. En het gebruik van het nummer van het beest, in plaats van gewone namen van mensen [jawel; alle gevallenen werken en bestaan grotendeels op computers, en nog slechts gedeeltelijk in vlees en bloed] is ook zowat (totalitaire) regel in plaats van uitzondering. Wie de ECB beschouwt, de ultieme machthebbers over de EU [neen, de bewering dat dat de burgers, of eventueel schaamlappig Europese politici of Europarlementariërs zouden zijn, is een simpele leugen], weet waarom de profeet de geldwisselaars uit de tempel verjaagde, als ultiem voorbeeld van duivels moreel verval én ziet dat er van moraliteit in Europa, en dus zeker in Nederland als slijmkeffend schoothondje altijd vooraan, niets over is. Judeo-christelijke cultuur ammehoela.

[Alwaar Das Kapital reeds op de achtergrond opduikt. Eerlijk is eerlijk, tenminste zichtbaar]

Postponing, gratification

Can’t seem to remember; maybe you have some pointers:
Where is the literature on procrastination [beautiful word] where we get outlined what the impact is of

Some things give the satisfaction of Doing, other thing give the satisfaction of Done.

Which is something that crossed my mind. Of course, there’s some element of Doing being satisfactory because one enjoys the learning that goes on, and/or the improvement detected during / due to that, and on the other side the element of Boring that is encountered when the learning isn’t there (routine, rote chores) and only the tick-off at the end signals the job is done hence one’s proud of one’s efforts and gets satisfaction from the very mountain of ill will overcome. Which you now have for having read that sentence. Which was too long.

Z-geenZ-P

Oh wat zijn alle reclamemakers blij dat ze een nieuw speeltje hebben gevonden. De “ZZP’er”.
Die oh zo zelfstandig is, óf een sukkel.

Want, laten we wel wezen:

  1. Een ZZP’er is een zielig type omdat ‘ie zonder personeel z’n (sic) winkel draaiende moet zien te houden en nergens verstand van heeft behalve wat liefde voor z’n producten. Úren staat ‘ie in de winkel te wachten tot er een klant binnen dreigt te komen. Ondertussen moet ‘ie met alles, ja echt álles, eromheen worden geholpen, van KvK-registratie tot en met marketing (krabbelaarswebsite en ‘SEO’ dude!) en boekhouding maar vooral allereerst van al z’n geld;
  2. Een ZP’er is een Zelfstandig Professional, iemand die geen baasje boven zich nodig heeft om op willekeurig niveau in andere organisaties diensten te leveren – tot en met advies aan de Raad van Commissarissen en Raad van Bestuur, daar opererend op ten minste gelijk en waarschijnlijk hoger niveau van discours anders zou het niet raadgevend zijn. De administratie, ach die is minimaal en eenvoudig. Winkelruimte? Neuh. Gas/licht/water/werkkameraftrek ..? Ach, dat krabbelwerk, laat maar zitten.
  3. Meer smaken zijn er niet. Degenen die ZP’ers uitmaken voor ZZP’ers, zijn toch meestal degenen die zelf wél een baasje boven zich hebben moeten om als loonslaaf te worden gemicromanaged met de schijn (sic) van ontslagbescherming omdat de grote boze wereld anders veel te ingewikkeld en Eng is, en dermate kleingeestig zijn dat ze niet kunnen begrijpen dat anderen er anders over kunnen denken.
    Dat er zo veel geduwd wordt tegen ZP’ers, is niet omdat er zo velen zijn die in schijnconstructies hangen want als die er niet (zouden) zijn, zouden wel vele andere, duisterder, wegen gevinden worden om mensen te lozen; da’s van alle tijden, blijkt. Maar het is uit jaloezie, uit het instinctieve gevoel dat de werkelijke ZP’ers te vrij zijn en niet onder de plak van de ‘vakbeweging’ zitten. Want die laatste is de enige die hard roept, uit (doods)angst slaafse volgers te verliezen voordat via een tussenstapje in de politiek het grote geldgraaien-om-niets (eigenlijk: bij nu eindelijk blijkende volslagen bestuursincompetentie) kan beginnen.

Got it ..?
En ja, type 1 verdient bescherming – maar niet met, zeer zeker eerder tégen, een minder dan halfbakken alternatief voor of terugkeer naar de VAR-chaos/nog-niet-eens-schijn-oplossing.
En type 2 heeft daar sowieso een behoefte aan die, naar boven afgerond, veel kleiner dan nul komma nul is.

Kappen dus, met dat gezZp. Tijd dat hét-scheldwoord-van-2017 wordt vervangen door iets doeltreffends.