Tsja en dan denk je terug aan de afgelopen decennia waarin het maar niet lukte om in semi-(quasi-? sub-? nep-?) overheidsland ketenregie op poten te zetten. Nee, nee, nee, er ‘werkt’ misschien hier en daar iets, maar dat komt niet verder dan een operationeel niveau van geen-nucleair-conflict met op tactisch en strategisch niveau een totalitaire koude oorlog.
En ja, in de private sector (op zich al bedroevend, dat er een aparte term bestaat voor wat toch 90+% van de economie zou moeten beslaan maar niet verder komt dan een procent of 30, hóógstens) is er wel iets tot stand gebracht, maar dan met geweld en keiharde afstraffing door failliet bij minder-dan-maximale totale opoffering aan de klant.
Ah, de klant. Van de keten, aan het eind van het productieverhaal.
En oh, er zijn wel modellen. Degenen die nog een kans hebben inzicht te hebben (opgedaan), pakken namelijk hun VS 2-1351 erbij. En lezen vooraf nog even hun IK2-25 ;-] en dan hoofdstuk 8 uit voornoemde. Maar dat terzijde, want de essentie is dat het de lessen terugbrengt inzake de kwetsbaarheid voor aanvallen vanuit het Oosten die zich, van die zijde de intelligentie erkennende die zich zal richten op exploitatie van de zwakke plekken aan onze kant, zal richten op de legerkorpsvakgrenzen.
Omdat daar de coördinatie zwakker zal zijn over de vakgrenzen heen, en de ‘eigen’ suboptimalisatie binnen de vakken tot verminderde aandacht voor de grenzen leidt.
En … dat klinkt bekend ja. En inderdaad, daarin ligt het knelpunt bij regie en toezicht over de hele, van achter, te doen hebbende met een tegenstander (sic) over de hele, tegenover. Die zo is naar interpretatie van de eigen doelen, nog niet in staat is tot tactische nucleaire actie (via de politiek) maar wel de eigen belangen onvoldoende tegemoetgekomen ziet.
En dan? Dan dus de oplossingen uit de door de eeuwen heen ontwikkelde praktijk ter hand genomen. Inzake dwang van hogerhand tot maximale coördinatie tussen de keteneenheden en opoffering van de eigen borstklopperij ten faveure van de totale prestatie, op straffe van degradatie. Zou dat niet boeiend zijn; de holste vaten vanuit de leiding verplicht voor de rest van de carrière in het call center tewerkstellen ..?
Ach, als, áls nou eens de Mexican armies van bureaucraatjes aan de FLOT zouden worden gedumpt… Page en Popla zouden de omzet fors zien stijgen. En het bewust worden van de eigenlijke opdracht zou na catharsis en vervanging door Echte leiders tot zo veel betere overheidsprestaties leiden…
Dromen mag, toch ..? En:
[Geschikt voor de ‘leidinggevenden’; Stockholm]
